Zachód słońca na dobry początek ...

... i Zosia w niego wpatrzona.

A wcześniej tańce ...

... i byczenie w grajdole.

Wizyta w Kołobrzegu też była ...

... i tępe wpatrywanie w wodę.

Jeszcze więcej pięknych widoków ...

... i jeszcze więcej ich wypatrywania.

A wszystko to opisuje cień człowieka ...

... czasem patrzący z perspektywy małego żuczka.

Ładne widoki można też było obserwować ...

... z perspektywy konserwatywno-liberalnego emeryta.

A to wyjątkowo udana tapeta z ptaszkiem ...

... i ptaszek wkurzony na budzących go fotografów.

A to dla odmiany zachód słońca ...

... i jeszcze jeden (naprawdę się ograniczaliśmy).

Wracając do Kołobrzegu ...

... przywieźliśmy stamtąd najwięcej uśmiechniętych Zoś.

Rano, nawet ptaszki muszą się wyziewać ...

... bo inaczej można popaść w zadumę.

A żeby wytrzymać te wszystkie zdjęcia z zachodami słońca ...

... to trzeba być świętym człowiekiem.

Optymistyczna tęcza ...

... i autoportret na zakończenie.

... i jeszcze jedna tapetka.